Tuesday, October 24, 2006

خداحافظ


سلام به همه دوستانی که زحمت ميکشيدن و به وبلاگ من سر ميزدن و دستنوشته های من رو ميخوندن.حرفهام اين مدت همه از دل بود،برای کسانی که با من همدرد هستن و برای کسانی که ميخوان وارد دريای عاشقی بشن.حرفهام تموم نشدن اما وبلاگ رو ميبندم و ازتون خداحافظی ميکنم.زندگی چيز خيلی پيچيده ايه،سياهه اما اگه سياهيش رو درک کنی و بهش اعتراف کنی سياهتر و بدتر ميشه.شايد بهتر باشه چشمها رو باز ببنديم.شايد نديدن بعضی چيز ها از ديدن و اذيت شدن بهتر باشه.برام دعا کنين منم براتون دعا ميکنم.
خدا نگهدار

4 Comments:

Anonymous Anonymous said...

سلام در پاسخ خداحافظیه تو
درسته که خیلی سیاهی تو دنیا وجود داره اما این در شرایطیه که سفیدیها رو نخواهیم و یا نتونیم ببینیم ما باید اعتراف کنیم که سیاهی وجود داره نباید انکارش کنیم ولی ما نباید سیاه باشیم ما باید طوری زندگی کنیم که اگر کسی چشمش رو باز کرد ببینه که سفیدی هم هست نه اینکه اونو انکار کنه من دعا میکنم که بتونی سفیدی رو ببینی و درک کنی دعا می کنم که خودت منیر بشی تا بتونی دیگرون رو هم با دنیای روشنایی آشنا کنی و آشتی بدی
چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

6:50 AM  
Anonymous omid said...

salam.nazare khasi raje be harfatoon nadaram,vali faghat mikham begam to zendegi chiz haye mohemtari hast ke adam bayad rooshon vaght sarf kone
bye

11:06 PM  
Anonymous hosein said...

چیز مهمی که وجود داره ماییم

10:04 AM  
Anonymous Anonymous said...

چراغ بزم محفل دیگران شدن ذوقی ندارد ای خوش آن شمعی که روشن می کند ویرانه ای را

3:08 PM  

Post a Comment

<< Home